Suzanne Peters: “Je kunt vaak meer bereiken dan je zelf in de gaten hebt.”

Er was eens…

… een meisje genaamd Suzanne. Ze was een ontzettend dromerig kind en was vaak diep verzonken in haar fantasie, waar ze de mooiste verhalen bedacht. Ze had zo’n grote verbeelding dat ze soms hardop tegen denkbeeldige vrienden aan het praten was wanneer ze over straat liep. Ook was ze fanatiek bezig met Lego en deed ze aan zeilen en roeien. Cijfers waren niet voor haar weggelegd, maar dat hoefde ook niet. Suzanne wist zeker dat ze schrijver wilde worden. En die droom zou ze hoe dan ook waarmaken.

Op de middelbare school werd Suzanne gepest. Ze is meerdere malen van school gewisseld, maar tevergeefs. Het pesten had zo’n groot effect op haar dat ze een sociale fobie ontwikkelde. Ze durfde eigenlijk de deur niet meer uit. Op haar zestiende maakte ze de keuze om de middelbare school niet af te maken. Het schrijven was in die tijd een toevlucht. Benieuwd naar het hoe en waarom, schreef ze voornamelijk over mensen met psychische problemen. Haar moeder wilde dat ze geld ging verdienen, en dus spendeerde Suzanne haar dagen onder andere in een fabriek of met haar handen in het schoonmaaksop. Veel voldoening haalde ze hier echter niet uit. Met haar droom reeds voor ogen ontdekte ze dat er op het groeiende internet ook opties lagen om geld te verdienen.

Het avontuur aangaan

Schrijver worden, dat is toch haast onmogelijk? En hoe verdien je daar je brood mee? De mensen uit Suzannes omgeving waren ervan overtuigd dat haar droom nooit werkelijkheid zou worden, al dan niet uit bezorgdheid. Dit motiveerde haar om het tegendeel te bewijzen.

Rond haar  achttiende begon ze, nog steeds thuiswonend, haar eerste echte boek te schrijven. Het was een sprookje en ging over een jongen die een draak op een berg moest verslaan om een medicijn voor zijn vader te kunnen vinden. Het boek was zo ingedeeld dat je als lezer na elk hoofdstuk kon kiezen hoe het verhaal verder zou lopen. Net als dit boek had Suzanne de keuze welke kant ze met haar leven op zou gaan. Wilde ze haar schrijven voor zichzelf houden, of zou ze het met de rest van de wereld delen? Op haar negentiende besloot ze met trots haar eerste boek in eigen beheer uit te brengen.

Twijfel over de roeping

Suzanne mocht dan wel het tegenovergestelde doen van wat haar omgeving haar vertelde, maar dat betekende niet dat ze nooit onzeker was. Ooit zou ze full time met schrijven bezig willen zijn, zonder er nog een baan naast te moeten hebben. Zou ze die stap uiteindelijk durven nemen?

Een helpende hand 

Rond haar  eenentwintigste begon Suzanne naast haar werk tijdschriftenromans en teksten in opdracht te schrijven. Dit deed ze in haar vrije tijd, wat veel energie vergde. Op een gegeven moment begon ze zoveel met het schrijven te verdienen dat ze de keuze maakte om te stoppen met haar werk in de fabriek en zich full time te focussen op haar droom. Deze stap was heel eng om te nemen, maar Suzanne realiseerde zich dat je soms iets engs moet doen om vooruit te gaan.

Nadat ze zich bij de Kamer van Koophandel aanmeldde, brak er een nieuw hoofdstuk aan. Wat nu?

Deuren die opengaan

Suzanne zocht helemaal zelf uit hoe de schrijverswereld in elkaar zit. Door het maar gewoon te doen kwam ze erachter wat wel en niet werkte.

Naast tientallen tijdschriftromans te hebben geschreven, bracht ze twee boeken in eigen beheer uit. Haar eerste roman werd bij uitgeverij Ellessy gepubliceerd. Daarna begon ze een new adult boek te schrijven en op die manier kwam ze uiteindelijk bij Dutch Venture Publishing terecht.

Oog in oog met jezelf 

Nu Suzanne full time aan het schrijven was, vroegen mensen uit haar omgeving haar wanneer ze nou eens een echte baan zou nemen. Met een lach op haar gezicht legde ze dan uit dat ze wel degelijk een echte baan had, maar dat het anders was dan wat veel mensen gewend waren.

Naast de twijfels van anderen sloeg de onzekerheid soms ook bij Suzanne zelf toe. Bij elk boek dat ze schreef was ze er halverwege van overtuigd dat niemand het zou willen lezen. En wanneer er dan een boek van haar werd gepubliceerd, was ze doodsbang voor de recensies, maar uiteindelijk vielen ze altijd mee.

Beproeving

Naast onzekerheid worstelt Suzanne tegenwoordig vooral met tijdsmanagement. Ze moet het schrijven van haar boeken namelijk combineren met het schrijven in opdracht, wat veel tijd inneemt.

Beloning

Toch zijn de positieve reacties die Suzanne op haar boeken ontvangt het dubbel en dwars waard. Zeker omdat dat bevestigt dat mensen iets meekrijgen over onderwerpen die voor haar van belang zijn. Zo heeft Suzanne onder andere boeken geschreven over eetstoornissen (Min of meer), zelfpijniging (Getekend), vals beschuldigd worden van verkrachting (Van Slag) en een dwangneurose (Reken Maar!). Op een boekenevenement ontmoette ze een vrouw die daar speciaal naartoe was gekomen om haar persoonlijk te bedanken. Suzannes boek had haar namelijk door een depressie geholpen. Dat mensen zoveel kracht uit haar boeken konden halen, had ze nooit durven hopen.

Door het schrijven is Suzanne ook gegroeid als mens op zich. De sociale fobie die ze als tiener ontwikkelde is helemaal verdwenen. Tegenwoordig heeft ze er dan ook geen problemen mee om voor een groep van honderdvijftig mensen een lezing te geven.

Net als de jongen uit Suzannes eerste boek moest ze haar eigen draak verslaan om bij haar droom uit te komen. Het feit dat ze ondanks haar angst en onzekerheid toch altijd door is blijven gaan met schrijven benadrukt hoe moedig ze is. Een echte held!

Verschenen boeken bij DVP: Van slag, Er was eens, Er was eens – Het hart van een schurk

Liedje: All This Time – Maria Mena

Luister dit lied via onze Spotify playlist: The Hero’s Journey