Emmy van Ruijven: “Op zoek naar de magie in het gewone.”

Er was eens…

… een meisje genaamd Emmy. Ze groeide op in een klein stadje, omringd door bos. Emmy was een echte dromer en zat het liefst in haar eigen wereldje. Ze droomde helemaal weg bij boeken, series en films en deed alsof ze er zelf een rol in speelde. Als ze niet in het bos te vinden was, was ze bezig met tekenen en verhalen verzinnen. Zo zat ze op korfbal, waar ze elke week een wedstrijdverslag voor schreef. In tegenstelling tot andere teamleden maakte Emmy er altijd een heel spannend verhaal van. Eigenlijk was ze constant bezig met het gewone leven een extra magisch laagje te geven.

Het avontuur aangaan & Twijfel over de roeping

Vanaf de middelbare school heeft Emmy altijd een boek uit willen geven, maar ze had moeite om iets af te maken. Meestal begon ze vol goede moed aan een verhaal en had ze een heel tof begin, maar dan wist ze niet hoe ze ermee verder moest.  

In de derde klas maakte Emmy een beroepskeuzetest waar een top vijf uit kwam. Nummer één, boswachter, werd het uiteindelijk niet. De andere vier beroepen, docent, vormgever, illustrator en schrijver, heeft ze nooit meer losgelaten.

Een helpende hand

Toen Emmy wat ouder was, belandde ze in de jury van een schrijfwedstrijd. Eigenlijk vond ze het heel jammer dat ze niet zelf aan die wedstrijd mee kon doen. Niet kort daarna besloot ze zichzelf voor een schrijfwedstrijd in te schrijven, waarvoor ze 30.000 woorden moest pennen. Na de wedstrijd was ze zo ver met haar verhaal dat ze het niet onafgemaakt kon laten liggen, dus schreef ze na een korte pauze vol goede moed verder.

Deuren die opengaan

Emmy wilde heel graag een verhaal schrijven dat ze zelf zou willen lezen. Ook wilde ze iets schrijven wat miste op de Nederlandse markt. Veel personages in YA-boeken laten hun oude leven links liggen wanneer ze in een nieuwe wereld terechtkomen, wat geen gevolgen heeft. Emmy vond dit altijd een beetje onwaarschijnlijk, en dus besloot ze de YA-clichés om te draaien. Het verhaal gaat over Steph, een meisjesnerd die wél vrienden heeft, in een Nederlandse stad woont, dik en zelfverzekerd is en een relatie met een meisje heeft waar gewoon normaal over wordt gedaan. Steph wordt dan wel een superheld, maar het feit dat ze daardoor haar huiswerk verwaarloost heeft wel degelijk gevolgen. Hele gewone dingen die in veel YA-boeken vaak worden vergeten heeft Emmy in haar boek dus juist een plekje gegeven.

Oog in oog met jezelf

Emmy heeft veel van zichzelf in Steph verwerkt. Op die manier leerde ze zichzelf indirect beter kennen door zich af te vragen of ze dezelfde keuzes als Steph zou maken.

Het schrijven van haar boek en het lesgeven op school hebben elkaar eigenlijk op een positieve manier beïnvloed. Emmy haalt regelmatig inspiratie voor het schrijven uit haar leerlingen, maar leert door de personages uit haar boek ook dat je genoeg aandacht aan leerlingen moet geven en regelmatig na moet gaan hoe het nou echt met ze gaat, want er kan van alles spelen.

Beproeving

Wat Emmy tijdens het schrijfproces lastig vond was dat haar redacteur niet altijd leek te begrijpen waar ze heen wilde met haar verhaal. Ze kreeg het gevoel dat haar keuzes, die ze bewust had gemaakt, fout waren. Ook heeft ze getwijfeld of haar boek niet te apart of te extreem was. Dat maakte haar tot op zekere hoogte onzeker. Jen Minkman drukte Emmy op het hart dat ze die keuzes juist extra aan moest dikken. Emmy’s boek is nou eenmaal geen mainstream YA fantasy, en dat wilde ze ook niet. De wendingen in haar verhaal mochten best afwijken.

Nog steeds begrijpt niet iedereen de keuzes die Emmy heeft gemaakt, maar daar heeft ze vrede mee. Het is zoals het zou moeten zijn. Ze is trots op haar verhaal en niet iedereen hoeft er gek op te zijn. Ze schreef het voor de mensen die het wel leuk vinden, en die zijn er genoeg.

Beloning

In 2020 kwam Emmy’s eerste boek genaamd ‘Supernerd’ onder Dutch Venture Publishing uit. Jen durft veel te publiceren en gaat minder snel voor mainstream boeken, dus voor Emmy was dit een perfecte match.

Door het schrijven heeft Emmy haar liefde voor schrijven weer herontdekt. Ook leerde ze dat het schrijven van een boek ontzettend veel doorzettingsvermogen vergt. Schrijven is een vrij eenzame bedoeling. Daardoor wordt het ook heel makkelijk om de handdoek in de ring te gooien. Je hoeft het bestand maar weg te klikken en het is klaar, iets wat Emmy vroeger vaak genoeg heeft gedaan. Het belangrijkste is dat je door moet durven zetten. Veel mensen met schrijfambities geven uiteindelijk op omdat ze denken dat hun verhaal niet goed genoeg is. Iedereen heeft echter een verhaal in zich, of het nou uitgegeven wordt of niet. Als je in je achterhoofd houdt dat je verhaal het waard is om verteld te worden, kun je heel ver komen.

Dit jaar geeft Emmy les in creatief schrijven. Haar leerlingen vertelt ze dat je niet op zoek hoeft te gaan naar inspiratie, want die is overal om je heen. Je hoeft alleen maar je ogen open te doen en te kijken. De meest normale dingen kunnen al inspirerend zijn. Ook Emmy is vaak op zoek naar dat ene stukje magie in het gewone. Als je alles maar voor lief neemt en niet om je heen kijkt zie je ook niet wat voor moois er al is. 

Verschenen boeken bij DVP: Supernerd

Liedje: The Greatest – Sia

Luister dit lied via onze Spotify playlist: The Hero’s Journey