Er was eens…
… een meisje genaamd Kim, dat opgroeide in een wijk in Venray waar alle huizen op elkaar lijken. Haar donkerblonde haar werd met speldjes uit haar gezicht gehouden, van jurkjes en rokjes moest ze niets weten en ondanks haar kleine postuur was haar enthousiasme en nieuwsgierigheid enorm. Zij en haar vriendinnen maakten zo nu en dan de buurt onveilig, maar haar bezieling uitte zich vooral wanneer ze alleen in haar slaapkamer was. Hier nam ze liedjes met cassettebandjes op, ontwierp ze kleding voor haar Barbies en creëerde ze met haar stiften prachtige kunstwerkjes; van abstracte voorstellingen tot fantasierijke werelden. De ene dag gebruikte ze paars, de andere dag groen en dan weer blauw. Zo kleurde ze haar wereld in.
Als tiener schreef ze haar dagboek vol met alles wat ze meemaakte en was tekenen nog steeds haar favoriete schoolvak. Af en toe ging haar aandacht uit naar zaken als jongens en uitgaan, maar de romantische scenario’s die zich in haar hoofd afspeelden waren eigenlijk veel interessanter. Daar bestonden geen grenzen aan de avonturen die ze kon beleven en een goed einde had ze zelf in de hand.
Na de middelbare school besloot Kim dat straaljagerpiloot misschien toch iets te hoog gegrepen was en ze begon aan de Hoge Hotelschool in Maastricht. Ze kwam erachter dat dit toch niet helemaal in haar straatje lag, maar rondde haar studie ondanks dat wel af. Toen Kim 21 was, werd haar moeder ziek. Een jaar later – toen zij aan het begin van haar volwassen leven stond – stond haar moeder aan het einde. Kim stopte met haar dagboek, want hier had ze de woorden niet voor. Het werkleven voelde op dit moment als een té grote verandering, dus besloot ze economie te studeren, wat onbevredigend voelde. Een jaar later maakte ze een sprong in het diepe en begon aan een studie psychologie. Waar deze reis naar zou leiden wist ze niet, maar ze vertrouwde erop dat de bestemming prachtig zou zijn.
Het avontuur aangaan & Twijfel over de roeping
Kim groeide uit tot een bevlogen gz-psycholoog met eigen praktijk. En al lag haar oude dagboek dan misschien te verstoffen in een doos op zolder, haar neus zat nog steeds geregeld in de feelgoodboeken. Nadat ze de hectiek van haar kinderen die geboren werden en opgevoed moesten worden achter de rug had, is ze op een dag aan de keukentafel gaan zitten. Daar tikte ze op haar laptop – in heerlijke stilte – het prille begin van een eigen verhaal. Misschien om zichzelf iets te bewijzen. Of simpelweg om over iets te schrijven waar ze wél woorden voor had.
Vier jaar lang durfde Kim haar schrijversgeheim met niemand te delen. Alleen haar man wist ervan, die haar toevallig een keer in de keuken op heterdaad had betrapt. Ze voelde zich eigenlijk een soort imposter, want ze had geen idee wat ze aan het doen was of waar haar verhaal zou eindigen. Totdat ze de laatste punt zette en ze werkelijk een boek had geschreven. Maar als ze wilde weten of haar boek ergens op sloeg, zou het toch echt een keer de wereld in moeten…
Een helpende hand & Deuren die opengaan
Op een dag was Kim met haar vriendin aan het wandelen en zonder erover na te denken biechtte ze aan haar op dat ze een boek had geschreven. Haar vriendin bood aan het manuscript te lezen, wat uitgroeide tot een groep enthousiaste meelezers. Vanaf dat moment besloot Kim het schrijven professioneel aan te pakken. Ze startte een schrijfcursus bij de Online Schrijfschool, waar auteur Marijke Vos haar coach werd. Ondanks dat ze dit nieuwe avontuur ontzettend spannend vond, was ze vastberaden de schrijverswereld verder te ontdekken.
In 2023 organiseerde De Verhalenfabriek de Cosy & Crime schrijfwedstrijd, waar Kim aan mee besloot te doen. Hongerig naar feedback schreef ze Lottes Liefde – haar eerste novelle – wat een ontzettend leerzaam proces was. Datzelfde jaar werd ze uitgenodigd om de uitreiking van de wedstrijd bij te wonen. Kim zat niet bij de top drie verhalen die uitgegeven zouden worden en zag het fysieke exemplaar van haar eigen verhaal door haar vingers glippen – dacht ze… totdat alle elf finalisten, waaronder zij, een uitgeefcontract in hun handen kregen. Een mooiere bestemming had ze niet durven dromen, al was dit eigenlijk pas het begin.
Oog in oog met jezelf
Kim stippelt de lijnen in haar boek nooit van begin tot eind uit, maar zou soms wel willen dat ze dat kon. Wat zou het geruststellend zijn als je precies weet hoe iets van tevoren afloopt, zeker als je een romanticus bent en voor een goed einde leeft. Haar schrijfproces weerspiegelt dan ook hoe ze haar eigen leven leidt; veelal reikend naar iets abstracts, maar altijd gekleurd door haar gevoel. De positieve kant van die tekening is dat daardoor alles nog kan én mag gebeuren. Dat Kim hier nu zou staan, had ze nooit voorzien. En nu ze weet dat haar boek Hartloper uitgegeven wordt bij DVP, durft ze zichzelf eindelijk een echte schrijfster te noemen.
Beproeving & Beloning
Voordat ze de definitieve versie van Hartloper af had, heeft Kim haar perspectief moeten omdraaien. Anderhalf jaar geleden leverde ze haar manuscript, waar ze hart en ziel in had gestoken, bij de redacteur in. Twee dagen daarna kreeg ze hem vol met aantekeningen terug, wat als een enorme afwijzing voelde. Was dit dan einde verhaal? Het hoopje papier liet ze links liggen, totdat ze zich realiseerde dat de feedback van de uitgever geen afwijzing was, maar een uitdaging. Nu kan ze Hartloper binnenkort over de finish zien gaan.
Dat ze haar verhalen in fysieke vorm kan vasthouden is mooi, maar dat er mensen zijn die ze met plezier lezen is schitterend. Daarnaast helpt het als psycholoog kunnen inleven in haar cliënten haar bij het ontwikkelen van personages, wat de cirkel rond maakt. En wat jouw hart dan ook sneller mag laten kloppen; pak je stiften erbij en begin! Tot wat het uit zal groeien weet je van tevoren nooit, maar je wereld kleuren zal het zeker.
Verschenen boeken bij DVP: Hartloper
Liedje: Colour My World – Petula Clark
Luister dit lied via onze Spotify playlist: The Hero’s Journey